11/10/2026
In 2017 gingen André en ik terug naar Vethuizen om voor mama te zorgen zodat ze kon blijven wonen waar ze woonde, buitenaf op het platteland, ondanks haar enorme hartfalen. 2018 kochten we de ooit zo geliefde boerderij, nu met nieuw huisje eraan gebouwd na de verschrikkelijke storm in 2010 waarbij hun boerderij deels ten onder ging door die alles vernietigende windhoos. Mama vond het geweldig om te zien hoe we weer probeerde leven buiten te creëren met planten en poten van de tuinplanten, hagen, en bomen, heel veel bomen en fruitbomen. We kozen ook voor deze stoofpeer, niet de gieze wildeman maar een nog veeeel ouder ras. 'De Winterrietpeer'!
Dit jaar hebben we voor het eerst de boom echt flink volhangen. Wat een feestje! En waar ik dan volop kan genieten is om vanmorgen een aantal peren te gaan plukken, met de klompen van mijn vader aan (veels te groot uiteraard) de vergiet van mama (och mam was je maar hier!) . Schillend denken aan vroeger, en trots ze te stoven vandaag om ze te gebruiken in een taart voor morgen bij de proeverij ❤️.. Meer Puur Nostalgie bestaat toch niet!!! 🥰😘
(De Winterrietpeer is een heel oud, traditioneel Nederlands stoofperenras. In historische omschrijvingen specifiek getypeerd als een wat 'dikke', buikige, kogelronde tot langwerpige peer.
Gebruik: Gestoofd heeft deze peer een heerlijk rins en aromatisch karakter en kleurt hij prachtig dieprood)
