07/10/2026
ឪពុកម្ដាយត្រូវយល់ដឹងនូវគោលការណ៍ចិញ្ចឹមកូនទាំង ៩ ចំណុចខាងក្រោមនេះ៖
១. នៅពេលកូនយំ ពួកគេត្រូវការការឱប មិនមែនពាក្យថា «ឈប់យំ» នោះទេ
មូលហេតុ៖ ទឹកភ្នែកជាភាសាផ្លូវចិត្តរបស់កុមារ។ ការប្រាប់ឱ្យ «ឈប់យំ» បង្រៀនឱ្យពួកគេបង្កប់អារម្មណ៍ ឬយល់ថាការបញ្ចេញកំហឹង/ទុក្ខសោកជារឿងខុស។ ការឱបផ្តល់អារម្មណ៍សុវត្ថិភាព (Co-regulation) ដែលជួយឱ្យប្រព័ន្ធប្រសាទរបស់កូនស្ងប់ចុះដោយធម្មជាតិ។
២. នៅពេលកូនភ័យខ្លាច ពួកគេត្រូវការឱ្យអ្នកជួយ មិនមែនការសើចចំអកឡើយ
មូលហេតុ៖ អ្វីដែលមើលទៅតូចតាចសម្រាប់មនុស្សធំ (ដូចជាភាពងងឹត ឬសត្វល្អិត) គឺពិតជាគួរឱ្យខ្លាចខ្លាំងណាស់សម្រាប់ពិភពលោកតូចមួយរបស់កុមារ។ ការសើចចំអកធ្វើឱ្យកូនបាត់បង់ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង និងមិនហ៊ានប្រាប់ពីក្តីបារម្ភដល់អ្នកនៅថ្ងៃក្រោយ។
៣. នៅពេលកូនខឹង ពួកគេត្រូវការអ្នកស្តាប់ មិនមែនការស្រែកគំហកដាក់ទេ
មូលហេតុ៖ ការខឹងសម្បារគឺជាអារម្មណ៍ធម្មជាតិ ប៉ុន្តែកុមារមិនទាន់ចេះគ្រប់គ្រងវាបានល្អនៅឡើយ។ ការស្រែកគំហកតបវិញគ្រាន់តែបង្រៀនកូនថា «អ្នកណាស្រែកខ្លាំងជាង អ្នកហ្នឹងឈ្នះ»។ ការស្តាប់ជួយឱ្យកូនរៀនស្គាល់ និងគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង (Emotional Intelligence)។
៤. នៅពេលកូនមួម៉ៅឬមានអារម្មណ៍តប់ប្រមល់ (Tantrum) ពួកគេត្រូវការភាពស្ងប់ស្ងាត់ មិនមែនការដាក់ពិន័យឬទណ្ឌកម្មទេ
មូលហេតុ៖ អាការៈមួម៉ៅឡូឡាកើតឡើងនៅពេលប្រព័ន្ធខួរក្បាលរបស់កូនជួបវិបត្តិគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍មិនទាន់ (Brain overload)។ ការដាក់ទោសពេលកូនកំពុងបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ប្រៀបដូចបន្ថែមសាំងលើភ្លើង។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ឪពុកម្តាយគឺជាដែនសុវត្ថិភាពសម្រាប់ពួកគេ។
៥. នៅពេលកូនបរាជ័យ ពួកគេត្រូវការការទទួលស្គាល់ការប្រឹងប្រែង មិនមែនការប្រៀបធៀបឬស្តីបន្ទោសទេ
មូលហេតុ៖ ការប្រៀបធៀបបំផ្លាញទំនុកចិត្ត និងបង្កើតឱ្យមានចិត្តច្រណែន ឬមានអារម្មណ៍ថាខ្លួន «មិនល្អគ្រប់គ្រាន់»។ ការកោតសរសើរលើការខិតខំ (Effort) បណ្តុះស្មារតីចង់អភិវឌ្ឍខ្លួន (Growth Mindset) ឱ្យកូនហ៊ានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហា។
៦. នៅពេលកូននិយាយរក ពួកគេត្រូវការឱ្យអ្នកសម្លឹងមុខពួកគេ មិនមែនការឆ្លើយតបទាំងដៃកាន់ទូរស័ព្ទទេ
មូលហេតុ៖ ការមើលភ្នែកបញ្ជាក់ថា «កូនមានតម្លៃ និងសំខាន់សម្រាប់ឪពុកម្ដាយ»។ ការឆ្លើយតបទាំងបង្វែរអារម្មណ៍ទៅលើអេក្រង់ធ្វើឱ្យកូនមានអារម្មណ៍ថា ឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យាសំខាន់ជាងរូបគេ។
៧. នៅពេលកូនរៀបរាប់រឿងរ៉ាវ ពួកគេត្រូវការការរំភើប/រីករាយរបស់អ្នក មិនមែនការឆ្លើយតប "អើៗ..." ដោយមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ទេ
មូលហេតុ៖ នៅពេលកូនប្រាប់រឿងរ៉ាវតូចតាចក្នុងជីវិត ពួកគេកំពុងចែករំលែកពិភពលោករបស់គេជាមួយអ្នក។ ប្រសិនបើឪពុកម្តាយមិនយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងតូចតាចឥឡូវនេះទេ ពេលកូនធំឡើង ពួកគេនឹងមិនចែករំលែករឿងធំៗជាមួយអ្នកឡើយ។
៨. នៅពេលកូនធ្វើខុស ពួកគេត្រូវការការណែនាំ មិនមែនការជេរប្រមាថ ឬស្រែកដាក់ទេ
មូលហេតុ៖ កំហុសគឺជាឱកាសដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការរៀនសូត្រ។ ការស្រែកគំហកធ្វើឱ្យកូនកើតចិត្តភ័យខ្លាច និងរៀនលាក់បាំងកំហុសនៅថ្ងៃក្រោយ ដោយឡែកការណែនាំជួយឱ្យកូនយល់ពីផលវិបាក និងចេះទទួលខុសត្រូវ។
៩. នៅពេលកូនទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ ពួកគេត្រូវការពេលវេលារបស់អ្នក... ត្រឹមតែ ១៥ នាទីដែលផ្តោតអារម្មណ៍ពេញលេញក្នុងមួយថ្ងៃ គឺមានន័យខ្លាំងណាស់សម្រាប់ពួកគេ
មូលហេតុ៖ កុមារមិនទាមទារបរិមាណពេលវេលាច្រើនរាប់ម៉ោងដែលយើងអង្គុយជិតតែមិនខ្វល់ពីគេនោះទេ។ អ្វីដែលគេត្រូវការគឺ «គុណភាពនៃពេលវេលា» (Quality Time) ដោយគ្មានទូរស័ព្ទ ឬការរំខានផ្សេងៗ ដើម្បីពង្រឹងចំណងមនោសញ្ចេតនាក្នុងគ្រួសារ។