https://www.facebook.com/297772274171434/

Fathimabeevi, Perintalmanna (2026)

28/03/2026

One Chance, Many Choices 🌸💙

20/12/2024

ദയവായി ആരും കാണാതെ പോകരുത് 🥺🙏

എന്റെ മൂത്തമ്മാന്റെ മകന്റെ ഭാര്യയാണ്.വാതവും, ക്ഷയരോഗവും ഒന്നിച്ചു വന്നു അണുക്കൾ ശ്വാസകോശത്തെ ബാധിച്ചു, ഇപ്പോൾ ശ്വാസകോശം ദ്രവിച്ചു പോയി ഓക്സിജൻ സിലിണ്ടറിന്റെ സഹായത്തോടെ ജീവൻ നിലനിർത്തുകയാണ് ആ പാവം.ഒന്നരാടം, ഒന്നരാടം അതിനു മാത്രമായി 1000 രൂപയ്ക്കടുത്ത് ആവുന്നുണ്ട്.രണ്ട് ചെറിയ പെൺകുട്ടികളുടെ ഉമ്മയാണ്. മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ആ ശരീരം മുഴുവനും, അകത്തും, പുറത്തും വേദനയാണ്. രണ്ട് ലക്ഷത്തോളം രൂപ ചെലവായി, ഒരു ബാർബർകാരനായ ഇക്കാക്ക് കഴിയാതെ വന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ സഹായം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.കഴിയുന്നതെല്ലാം കുടുംബക്കാരും, നാട്ടുകാരും, കുറച്ചു നല്ല മനുഷ്യരും നൽകി.ഇന്നലെ വീട്ടിലേക്ക് ഡോക്ടർ വന്നു, ഉടനെ തൃശൂർ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ എത്തിക്കണം എന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.ഓക്സിജൻ സിലിണ്ടറുടെ സഹായത്തോടെ മാത്രമേ ഇത്താക്ക് ശ്വസിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നതുകൊണ്ട് ആംബുലൻസ് തീർച്ചയായും വേണം. അതിന്റെ വാടകയും, ടെസ്റ്റിനുള്ള ചെറിയൊരു തുകയും കൂടെ 7000 രൂപ ആവശ്യം വരുന്നുണ്ട്. ദയവായി കഴിയുന്നവർ കഴിയുന്നതുപോലെ സഹായിക്കണേ

(അവരുടെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് ബ്ലോക്ക്‌ ആയിരിക്കുന്നതു കാരണം എന്റെ അക്കൗണ്ട് നമ്പർ വെയ്ക്കുന്നു)

YESBANK
FATHIMABEEVI A
019899500042985
Bangalore Branch
IFSC Code: YESB0000022
Gpay : FATHIMABEEVI
8590121271

NB: അവസ്ഥ വളരെ മോശമാണ്, ശരീരമാസകലം വേദനയും, ആഴത്തിൽ ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടും ഉറങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ രണ്ട് വർഷത്തിൽ കൂടുതലായി ആ പാവം അനുഭവിക്കുന്നു

17/06/2024

Eid Al-Adha Mubarak 💙

15/06/2024

Gratitude ❤️

10/04/2024

ഈദ് മുബാറക് ❤️

24/03/2024

ഇന്നലെ ഞാൻ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ബ്രാഞ്ചിന്റെ ആറാമത്തെ വാർഷികമായിരുന്നു.തലേദിവസം തന്നെ എല്ലാവരും സാരിയിൽ വരണമെന്ന അറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.ഇങ്ങനെ ഓരോ പരിപാടി വരുമ്പോഴും ഞാനോർക്കുന്നൊരു മുഖമുണ്ട്.അത് മുപ്പത്തിയഞ്ചു കഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടേതാണ്.ബാംഗ്ളൂർ ജോലിയുള്ള സമയം, ഞാൻ താമസിക്കുന്ന പിജിയുടെ അടുത്തായിട്ടാണ് ആ ചേച്ചിയുടെ വീട്.എന്നും ഞാനവരെ വൈകുന്നേരം കാണുമായിരുന്നു.അപ്പോഴെല്ലാം ഞാനെന്റെ വിശേഷങ്ങൾ അവരുമായി പങ്കുവെക്കും.അവരും അവരുടെ വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ പറയുമായിരുന്നു.ആഴ്ചയിലൊരുദിവസം എനിക്ക് വീക്കോഫ് ആണ്. വൈകുന്നേരം വരെയും ചിക്കൻ റൈസ് കഴിച്ചും, കിടന്നുറങ്ങിയും സമയം കളയും.വൈകുന്നേരമായാൽ രമണൻ വരും, അവന്റെ കൂടെ അടുത്തുള്ള സ്റ്റേഡിയത്തിലേക്ക് നടക്കും.കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന പയ്യനാണ് രമണൻ.ആ നാട്ടുകാരൻ ആയതിനാലും, നല്ലൊരു സുഹൃത്തായതിനാലും അവന്റെകൂടെയാണ് ഞാനാ നഗരം ചുറ്റി കണ്ടിട്ടുള്ളത്.അവൻ അവിടെ റണ്ണിംഗിനു പോയപ്പോൾ ഞാനവിടെ പുൽമെത്ത പോലുള്ള തറയിലിരുന്നു കാറ്റുകൊണ്ടു.അപ്പോഴവിടെ ആ ചേച്ചിയുമുണ്ടായിരുന്നു.ഞാനെഴന്നേറ്റു അവരുടെ അടുത്തുപോയിരുന്നു.എന്നെ കണ്ടപ്പോളൊന്നു ചിരിച്ചെങ്കിലും, ആ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു വിഷമത്തിന്റെ കനം കാണാമായിരുന്നു.എന്തുപറ്റി എന്നുചോദിച്ചപ്പോൾ പതിവിലും തെറ്റി, അവരന്നെന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളായിരുന്നില്ല.ജോലിസ്ഥലത്തെ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു.

ഇതുപറയുന്നതിന്റെ തലേദിവസം, അവരുടെ ഓഫീസിൽ ഒരാഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി എല്ലാവരോടും വയലറ്റു നിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നുവത്രേ..
എല്ലാവരും ആ വേഷത്തിലെത്തിയപ്പോൾ ഈ ചേച്ചി മാത്രം സാധാരണ ധരിക്കാറുള്ള ഒരു കറുപ്പ് ടോപ്പും, റോസ് പാന്റും, വെള്ള ഷാളുമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്.അതിനാൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽവെച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ എച്ച് ആറിൽ നിന്നും പരിഹാസം നേരിടേണ്ടി വന്നതിന്റെ വേദനയാണ് അവരുടെ ഉള്ളുനിറയെ.എല്ലാവരും അന്നവരോട് പെരുമാറിയത് കുറച്ചകലം കാണിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നുവെന്നു അവരുടെ തുറന്നുപറച്ചിലിൽ നിന്നും എനിക്കു മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു.

' എനിക്കാകെ നല്ലതെന്നുപറയാൻ ആകെയുള്ളത് മൂന്നു ചുരിദാർ ടോപ്പുകൾ മാത്രമാണ്. കാശില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, എന്റെ വയ്യാത്ത ചേച്ചിക്ക് ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു.അവർക്കുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ കല്യാണം പോലും കഴിക്കാതെയിരിക്കുന്നത്. അവരുടെ മരുന്നിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ മാസം കിട്ടുന്ന എട്ടായിരം രൂപയ്ക്ക് വേണ്ടി ജോലിക്കുപോകുന്നത്. ഇതിന്റെയിടയിൽ ഈ പറയുന്ന സാരി വാങ്ങിക്കാനും, ബ്ലൗസ് തൈക്കാനും, ചുരിദാറുകൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടാനും മനസ്സുവരാറില്ല. എല്ലാവരും നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ധരിക്കുന്നത് നൂറ്റിയമ്പതു രൂപയുടെ ഒരു ടോപ്പും, പഴയൊരു പാന്റുമായിരിക്കും.എനിക്കുപോലും പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, ഒരു മാച്ചിങ്ങുമില്ലെന്ന്.
ഞാനെന്തു ചെയ്യാനാണ്, അച്ഛനും, അമ്മയും നേരത്തെ പോയില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ...'

മുഴുവനാക്കാനാവാതെ അവർ വിതുമ്പിയപ്പോൾ ' കരഞ്ഞോളൂ ' എന്നും പറഞ്ഞു കയ്യിൽ പിടിക്കാനെ എനിക്കു കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.
പിറ്റേ ദിവസം ഞാനും, അമ്മുവും ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ പുറത്തു നല്ല മഴയായിരുന്നു.പിജിക്ക് താഴെ മഴയൊന്നു കുറയാൻ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ, ആ സമയം കമ്പി വിട്ടുപോയൊരു കുടയും കൊണ്ട് ആ ചേച്ചി മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
' എൻ കൂടെ വരിയാ ' എന്നും ചോദിച്ചു ചെറുതായൊന്നു ചിരിച്ചു.അപ്പോൾ അവരുടെ വേഷം കൈ ലൂസുള്ള ഒരു ഓപ്പൺ നീല ടോപ്പും, പാട്ടിയാല പോലുള്ള വെള്ള പാന്റും, കറുത്ത ഷാളുമായിരുന്നു.ശരിയാണ്, ഒരു മാച്ചിങ്ങും ഇല്ല.പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണിൽ അവർക്കത്രയും ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.കാരണം, അവർ അവരുടെ കുടുംബത്തെ അധ്വാനിച്ചു നോക്കുന്നൊരു സ്ത്രീയാണ്.അവരുടെ സഹോദരിയെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമറിയിക്കാതെ കുഞ്ഞിനെയെന്നപോൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നൊരു സ്ത്രീയാണ്.അങ്ങനെയുള്ള ആണിനോടും, പെണ്ണിനോടും, കുട്ടികളോടുമെല്ലാം എനിക്കെന്നോടുള്ളതുപോലെ സ്നേഹവും, ബഹുമാനവുമുണ്ട്.
ഞാനാ വിദ്യാസമ്പന്നയായ എച്ച് ആർ നെ ഓർത്തുപോകുകയാണ്.മനുഷ്യരുടെ ഇല്ലായ്മയെ പരിഹസിക്കാതെയിരിക്കുക എന്നതുകൂടിയാണ് വിദ്യാഭ്യാസം.വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമല്ല, വിവരവും അതുതന്നെ..
അവരെയൊന്നു ചേർത്തുപിടിച്ചാൽ വിദ്യാഭ്യാസവും, വിവരവുമുള്ളവർ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യത്വമുള്ളൊരു മനുഷ്യർ കൂടിയാകും നമ്മൾ!

_ ഫാത്തിമാബീവി

22/02/2024

കൊപ്പം നേർച്ചയായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇന്നലെ കുറച്ചൊന്നു ബുദ്ധിമുട്ടി, പട്ടാമ്പിയിൽ നിന്നും ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്താൻ.
പെരിന്തൽമണ്ണയിലേക്ക് ബസ്സില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് വളാഞ്ചേരി ബസ്സിൽ കയറി കൊപ്പത്തേക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്തു.പക്ഷെ,പുതിയറോഡ് വരെയേ പോകാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ, ആൺപിള്ളേരുടെ ഡാൻസും, കൊട്ടും, പാട്ടും, ആനയുമൊക്കെയായി നേർച്ച പൊടിപൊടിക്കുന്നതുകൊണ്ട് വാഹനങ്ങൾ മുഴുവൻ ബ്ലോക്കിൽ പെട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
സമയം വൈകുന്നേരം ആറരയോടടുത്തപ്പോൾ കൊപ്പം വഴി പോകാമെന്നതു മാറ്റി മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ വളാഞ്ചേരിയിലേക്കു പിടിക്കാമെന്നു ഡ്രൈവറും, കണ്ടക്ടറും കൂടെ സംസാരത്തിനൊടുവിൽ തീരുമാനിച്ചു.കൊപ്പത്തേക്കുള്ളവരെല്ലാം ഇറങ്ങി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്റെകൂടെ ഒരു ചേച്ചിയുമുണ്ടായിരുന്നു.പുലാമന്തോൾ വരെയാണ് അവർക്ക് എത്തേണ്ടിയിരുന്നത്. സമയമേറെയായിട്ടും ബസ്സ് ഒരടി മുന്നോട്ടനങ്ങാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളിറങ്ങി നടന്നത് നാലു കിലോമീറ്ററോളമാണ്.ഏകദേശം വിളയൂരിനടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് ഒരു ഓട്ടോ കിട്ടുന്നത് തന്നെ..
അതിലാണെങ്കിൽ പുലാമന്തോൾ വരെ പോകുന്ന മൂന്നുപേരുണ്ടായിരുന്നു.തിക്കിയും, തിരക്കിയുമാണെങ്കിലും ആശ്വാസമേന്നോണം പുലാമന്തോളെത്തി.ഇതിനെല്ലാമിടയ്ക്ക് ഓരോ കാര്യവും ഉമ്മാനെ വിളിച്ചറിയിക്കാനും മറന്നില്ല.
എന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ചേച്ചിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊപ്പം അത്രയും ദൂരം നടക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ബൈക്കെടുത്തു വരട്ടെ എന്നിടയ്ക്കിടെ വിളിച്ചു ചോദിക്കാൻ അവർക്കൊരു ഭർത്താവുണ്ടായിരുന്നു.കൊണ്ടുവിടണോ എന്നുചോദിക്കാൻ വഴിനീളെ അവരുടെ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും വേണ്ട എന്നവർ പറയാനുള്ള കാരണം എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാനുള്ള മനസ്സില്ലാത്തതായിരുന്നു. ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടിയ ആ നേരത്തെ നിറമുള്ളതാക്കി തന്നതിനു, അവരുടെ ആ ചേർത്തുപിടിക്കലിനോടെനിക്കു നന്ദിയുണ്ട്.
' എന്റെ കൂടെയൊരു കുട്ടിയുണ്ട്, അവളെ എങ്ങനെയാണ് ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടു വരിക ' എന്നവർ ഭർത്താവിനോട് ചോദിച്ചപ്പോഴൊക്കെയും ആ കരുതൽ എനിക്കു നൽകിയ സമാധാനം, അതത്ര ചെറുതല്ല..
ഒരാവശ്യഘട്ടത്തിൽ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നോക്കി ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുമ്പോഴല്ല, നമ്മളെല്ലാം ഒന്നാണെന്നു കരുതി കൂട്ടത്തോടെ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പലപ്പോഴും ജീവിതം മനോഹരമാണെന്നു തോന്നുന്നത്. അങ്ങനെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ കാണാൻ ഭംഗി കൂടുതലാണുതാനും!

-ഫാത്തിമാബീവി

06/02/2024

പൂക്കളെ തൊടുമ്പോൾ,
പൂമ്പാറ്റകൾ പറക്കുന്നത് കേമറയിൽ പകർത്തുമ്പോൾ,
പൂച്ചകളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ,
കുട്ടികളുടെ തൊടിയിലെ പന്തുകളി കണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
പാട്ടുകൾ കേട്ടു ബസ്സിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ,
ഇഷ്ടപ്പെട്ടൊരു പുസ്തകം കയ്യിൽ കിട്ടുമ്പോൾ,
അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ എന്നെ കാണുമ്പോൾ,
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഫോൺ കോളുകൾ വരുമ്പോൾ,
ഇവിടം എന്റെയല്ല എന്നു തോന്നുന്നിടങ്ങളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോരുമ്പോൾ,
ചന്ദ്രനും, സൂര്യനും എന്നോടൊപ്പം ഊരു ചുറ്റുമ്പോൾ,
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഞാനെന്നെ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോൾ,
എടുത്തതിലേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട എന്റെ ചിത്രം കുറെ നേരമിങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ..
The peace of mind I feel at that time,
That's My Happiness ❤️

- ഫാത്തിമാബീവി

27/12/2023

നമ്മളിൽ പലരും മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി മാത്രം ക്യാൻഡ്‌ൽ ലൈറ്റ് ഡിന്നർ ഒരുക്കി ശീലിച്ചവരാണ്.അത്രമേൽ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കുവേണ്ടി
പൂക്കളാകാനും, പൂമ്പാറ്റയാകാനും, അവർ ഹാപ്പിയാണെങ്കിൽ അതിനുവേണ്ടി വറ്റിപ്പോകാത്ത കടലാകാനും നമുക്കു മടിയില്ല, സന്തോഷമേയുള്ളൂ.
ഇതുവഴി പ്രണയത്തിന്റെ ഭംഗി വേദനയാണെന്നു മനുഷ്യർ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കും.സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി അത്രതന്നെ വേദനിക്കാനും, ക്ഷമിക്കാനും, സഹിക്കാനും നമ്മുടെ ഹൃദയം തയ്യാറാകും.
ചില മനുഷ്യർക്കു,
ഒരുപാടു സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടു അതിലേറെ വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.വാക്കുകളിൽ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത സ്നേഹംകൊണ്ട് നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ നിറയ്ക്കും.എത്രതന്നെ വേദന അനുഭവിച്ചാലും, ഉള്ളു പുകഞ്ഞാലും, നീറിയാലും അവർക്കുവേണ്ടി മാത്രം വിരിയുന്ന പൂക്കളാകും നമ്മൾ..

എപ്പോഴെങ്കിലും,
നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനോടു
' സുഖമാണോ 'എന്നു ചോദിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ?
ചോദിച്ചു നോക്കണം.. ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങൾ, നഷ്ടങ്ങൾ കാടിളകി വരുംപോലെ നിന്നിലേക്കുവന്നു ആ ഹൃദയത്തോടു പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കും.നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം വിടർന്നൊരു പൂവായിരുന്നു നീയെന്നു, കണ്ണീരിനു ഉപ്പിന്റെ ചുവയുണ്ടെന്നറിയാത്തൊരു കാലം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു അവ നിന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും.ഇലകളെ തലോടിയിരുന്ന,നിലാവിനെനോക്കി ഉള്ളുനിറച്ചിരുന്ന,മഞ്ഞുതുള്ളികളെ മുത്തുമാലയാക്കിയിരുന്ന നിന്നെ,
അവ വരയ്ച്ചു കാണിക്കും.
സ്നേഹിച്ചുപോയി എന്നൊരൊറ്റ കാരണംകൊണ്ടു മാത്രം ഉള്ളു തേങ്ങുംവിധം വേദനിപ്പിച്ചാലും അവരിലേക്കുതന്നെ തിരികെച്ചെല്ലാൻ മാത്രമേ നമ്മുടെയെല്ലാം മനസ്സുപറയൂ.അതിനു സ്നേഹിക്കാനും, വേദനിച്ചാൽ വിതുമ്പാനും മാത്രമേ അറിയൂ.
അതിന്റെ വലുപ്പം അത്രയുമുണ്ട്..

എന്നാൽ,
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ
നിങ്ങളോടു എന്താണു
പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ ?
കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?
ഒന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കണം,
തീർച്ചയായും സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വിട്ടു പിരിയാനോ, ഒഴിവാക്കാനോ അതുനിങ്ങളോട് പറയില്ല.
പകരം, നിനക്കുവേണ്ടിയും കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു ചിരികൾ കരുതിവെക്കണമെന്നു,നീ നനയാതിരിക്കാൻ കൂടിയാണ് കുട നിവർത്തേണ്ടതെന്നു, ഇലകളെ തലോടുക മാത്രമല്ല, സന്തോഷം നൽകുമെങ്കിൽ ചുംബിക്കുക കൂടി വേണമെന്നു, സങ്കടങ്ങൾ വല്ലാതെ കനക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം ഹൃദയത്തോടു മാത്രം കലപില കൂട്ടണമെന്നു, സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നയിടങ്ങളിൽ നിന്നും ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഒന്നു വറ്റിപ്പോകണമെന്ന്, നിനക്കു നിന്റെമേൽ അഭിമാനം തോന്നുമ്പോൾ മാത്രം വിരിഞ്ഞു നിന്നാൽ മതിയെന്നു, ചിരിക്കുമ്പോൾ കവിളിൽ വീഴുന്ന നുണക്കുഴിയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നു
ആ ചിന്തകൾ നിനക്കു പറഞ്ഞു തരും..!

-ഫാത്തിമാബീവി

24/12/2023

എന്റെ പ്രാർത്ഥനയാകുന്ന എന്നോട്, നിങ്ങളോട്..

എന്തോരം കനൽവഴികൾ താണ്ടിയാണിതുവരെയും നീ എത്തിനിൽക്കുന്നത്, അത്ഭുതം തോന്നുന്നു. ആരുമറിയാതെ എത്രയെത്ര രാത്രികളാണ് കരഞ്ഞു തീർത്തിട്ടുള്ളത്. നിസ്സഹായാവസ്ഥകളിലെല്ലാം ഒരാൾ വരും, പരിഗണനയുടെ ഒരു പൂച്ചെണ്ടു തരുമെന്നൊക്കെ എത്രതവണയാണ് നീ നിന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
പക്ഷെ, ഇപ്പോൾ നീ ഒരുപാട് മാറിയിരിക്കുന്നു.
ആരെങ്കിലും ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകുമെന്നു, മരുന്നു വാങ്ങിച്ചു തരുമെന്നു കരുതി നീയിപ്പോൾ പനിച്ചു കിടക്കാറില്ലാലോ, നഗരം ചുറ്റിക്കാണിക്കാൻ ബൈക്കും കൊണ്ടൊരാൾ വരുമെന്ന് കരുതി വീട്ടിൽ തന്നെയിരിക്കാറില്ലാലോ, ഒരു കട്ടൻ കാപ്പി കുടിക്കണമെന്നു തോന്നിയാൽ തുണയ്ക്കൊരാൾ വേണമെന്നു നിനക്കിപ്പോൾ നിർബന്ധമില്ലാലോ..
എത്രയെത്ര ബസ്സുകളും, ഓട്ടോകളുമാണ് നമുക്കുവേണ്ടി കണക്കില്ലാതെ ഓടുന്നത്!
' നിറുത്തൂ ' എന്നൊന്നു കൈനീട്ടാൻ, ഒറ്റയ്ക്കൊന്നു കാലെടുത്തു മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കാൻ ഒരു മനസ്സല്ലേ നമുക്കുവേണ്ടത്. അങ്ങനെയൊരു നിന്നെ പാകപ്പെടുത്താനല്ലേ നീയെന്നും ശ്രമിക്കേണ്ടത്?
ശരിയാണ്, ഒത്തിരി വേദനിച്ചിട്ടുണ്ട്, കരഞ്ഞു തളർന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു രൂപ പോലുമില്ലാതെ വിശന്നു വിറച്ചു കിടന്നിട്ടുണ്ട്, ജീവിതമാണെന്നു കരുതി കൂടെ നിറുത്തിയവരാൽ ഒരിറ്റു ദയപോലുമില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, സ്നേഹം മാത്രം നൽകിയിട്ടും പലരാലും അവഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, വിശ്വസിച്ചവർ വിശ്വാസവഞ്ചന കാണിച്ചപ്പോൾ ആരെ വിശ്വസിക്കണമെന്നറിയാതെ പതറിപ്പോയി നിന്നിട്ടുണ്ട്..
സാരമില്ല, അപ്പോഴൊക്കെയും നിന്നെ നീ മാത്രമേ ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നുള്ളൂ, പിടിച്ചൊന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ നീ തന്നെയാണു നിന്നിലേക്കൊരു കരം നീട്ടിയിട്ടുള്ളത്.
മറന്നു കളഞ്ഞേക്കുക, വേദനിക്കാനുണ്ടായ സാഹചര്യങ്ങളെയും, വേദനിപ്പിച്ച മനുഷ്യരെയും ഏറ്റവുമിഷ്ടമുള്ളൊരു ചായക്കടയിൽ മറന്നു വെച്ചേക്കുക, ഒരിക്കലവയെല്ലാം നിന്റേത് മാത്രമായിരുന്നല്ലോ, നീയിപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ ഓർമ്മിക്കുന്ന മുഖങ്ങളല്ലേ..
പക്ഷെ നിനക്കുവേണ്ടി ഇനി നീ മുന്നോട്ടു നടന്നെ മതിയാകൂ, അതുകൊണ്ടു മാത്രം ആ ചായക്കടയിലേക്കു വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി നടക്കാനിറങ്ങാതിരിക്കുക, ആർക്കുമതു കണ്ടുകിട്ടാതെയിരിക്കട്ടെ എന്നാത്മാർഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കുക.

വീണുകിടക്കുന്ന മനുഷ്യരെ,
ഒരു സ്റ്റെപ്പെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിങ്ങൾ മുന്നോട്ടു വെയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

കരുതലോടെ,

ഞാൻ!

23/12/2023

Specials in today's office 🤍❤️

Fathimabeevi

28/03/2026

20/12/2024

17/06/2024

15/06/2024

10/04/2024

24/03/2024

22/02/2024

06/02/2024

27/12/2023

24/12/2023

23/12/2023

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share