05/05/2026
“BATANG INA NA LOSYANG!”
May mga batang babae na maagang tinuruan ng buhay maging matatag.
Habang ang iba naglalaro pa, may mga batang babae na natutong magluto, mag-alaga, at umako ng responsibilidad na hindi pa dapat para sa kanila.
Sa totoo lang, bata pa lang ako pero parang ang aga kong tumanda.
Habang ang ibang bata naglalaro pa, ako natutong mag-alaga ng mga kapatid ko.
Natuto akong umako ng responsibilidad na hindi pa naman dapat para sa akin.
Hindi dahil gusto ko... kundi dahil kailangan.
May mga araw na pakiramdam ko parang naging batang ina na ako sa sarili kong pamilya.
Habang ang iba nag-eenjoy sa kabataan nila, ako natutong magsakripisyo.
Natuto akong magtiis.
Natuto akong unahin ang iba bago ang sarili ko.
At sa totoo lang, may mga pagkakataon na pakiramdam ko parang lumipas ang kabataan ko nang hindi ko man lang napansin.
Pero habang tumatagal, may isang bagay akong natutunan.
Na kahit gaano kabigat ang responsibilidad na dala ko, may karapatan pa rin pala akong alagaan ang sarili ko.
Alagaan ang sarili kong pangarap.
Alagaan ang confidence ko.
At alagaan ang sarili kong glow.
At sa simpleng paraan -
sa pag-aalaga ng sarili, sa self-love, hanggang sa skincare -
may mga maliliit na bagay na tumutulong sa'kin ibalik yung liwanag na minsan kong nakalimutan.
Isa na doon ang Dalya.
Hindi lang dahil sa gusto kong gumanda ang balat ko, kundi dahil gusto kong ipaalala sa sarili ko na karapat-dapat din akong alagaan.
Kasi minsan, ang mga babaeng maagang naging matatag... sila rin yung mga babaeng matutong mag-glow kapag pinili na nilang mahalin ang sarili nila.
At kung may isang batang babae na makakabasa nito at makakaramdam na hindi siya nag-iisa...
siguro doon magsisimula ang panibagong liwanag.
Para sa akin.
At para sa lahat ng babaeng maagang tinuruan ng buhay maging matapang.
