28/09/2026
टाढाको एउटा हरियो जङ्गलमा एउटा सानो खरायो बस्थ्यो। उसको नाम थियो चपे। ऊ धेरै ज्ञानी र जिज्ञासु थियो।
एक बेलुका, ताराहरू आकाशमा चम्किरहेका थिए र जूनको उज्यालोले जङ्गललाई ढाकेको थियो। चपे एउटा ठूलो रुखमुनि बसेर जूनका ताराहरूलाई हेरिरहेको थियो।
उसलाई लाग्यो, सायद यी ताराहरू कथा सुनाउन चाहन्छन्। चपेले केही बेर ध्यानपूर्णी सुन्यो र उसलाई एउटा मन्द स्वर सुनियो। त्यो त ताराहरूमध्येको एउटा सानो ताराको स्वर थियो।
उसले चपेलाई एउटा कथा सुनायो, जहाँ फूलहरू बिहानको घाममा मुस्कुराउँथे र खोलाहरू सङ्गीतमय लयमा बग्थे। यो कथा सुन्दै सुन्दै चपेको आँखा आफैँ बन्द भयो र ऊ मीठो निद्रामा हरायो।